meer joyspotting
Joyspotting of vreugde spotten in kleine of grote momentjes… ik kan er niet genoeg van krijgen. Wie deze site geregeld leest kon er hier en hier en hier en hier al wat over lezen. Als je één keer begint te letten op die kleine dingen die vreugde geven, zoals een gemeenschap van joyspotters op Facebook doet door foto’s te delen van die kleine blijmakertjes, dan wordt het een houding… met de camera in de aanslag ‘vang’ je ze dan, en zo kan je de momenten “plukken” en er nadien nog van genieten. Dus de voorbije maanden heb ik weer gejoyspot… en deel ik hier opnieuw een aantal momentjes.
Dag veertje op een ei,
In de supermarkt is het altijd zoeken, wanneer onze eigen kippen niet of niet voldoende leggen, naar wélke eitjes nu het beste zijn. Biologische eitjes? scharreleitjes? of de eitjes van ‘blije kippen’? Met allerlei codes voor of de kippen al dan niet buiten kunnen en welk voer ze eten, is het een gepuzzel. Uiteindelijk kiezen we dan maar voor de blije kip-eitjes. Iets in mij denkt dat ze blij zijn omdat ze, met lekker gezond voer, de hele dag mogen scharrelen en in alle rust, wanneer ze er zin in hebben, begeleid met een stevig gekakel, onze eitjes met veel liefde leggen. En zie, als er dan een veertje op zo’n eitje plakt dan is het de bevestiging: dit was werkelijk een blije kip. Dit is werkelijk een kakelvers eitje. Het is als een handtekening van de kip in kwestie: made with love.
Heb jij soms ergens een onverwachte ‘handtekening’ ontvangen?
Dag onzichtbare katten,
Nee, echt ‘leuk’ is het niet, maar toch is het ook elk jaar een beetje grappig. Wanneer ik de hoge grassen snoei, of mijn man ze snoeit en ik ze verzamel, dan snijden die grassen altijd zodanig in mijn armen dat het lijkt alsof ik met de katten uit de buurt heb gevochten. Je zou denken dat ik eruit leer, mijn armen waren al wat bedekt, ik trek handschoenen aan, maar het is een terugkerend ritueel. En het hoort erbij om nadien mijn schrammen te tonen van de onzichtbare katten waar ons gras vol mee zit.
Heb jij iets vervelend waar je de humor van kan inzien?
Dag winterengel,
Zo heet je. “Winter Angel” staat er op je naamkaartje. Een plant die ik van een vriendin vorig jaar op mijn verjaardag kreeg, en waar het wonderlijke van is… dat die net in de winter, als alle andere planten er doods bij liggen, tot bloei komt! Ja, wanneer de andere potten op het terras er in de koude maar verpieterd bij hangen, straal jij, zo delicaat, zo mooi van kleur, zo sterk en fragiel tegelijk! Ik kan niet anders dan fan zijn van jou, winterengeltje… Een cadeau, elke keer opnieuw, en net wanneer ik het niet verwacht…
Heb jij zoiets ervaren, een geschenk, midden in wat kou of dor of doods leek?
Dag courgette op nieuwe wijze,
Wie een moestuin heeft, kent wellicht de haat-liefde verhouding met courgetten. Ik vind ze heerlijk, maar als ze massaal tegelijk beginnen groeien gelijk kool, dan zou je niet weten wat ermee te doen. Dan heb je na soep en courgette op honderdenéén wijzen, wat genoeg van de groente. Nu was het seizoen nog niet begonnen… en bracht m’n man hele kleine fijne courgetjes mee. En nu kwam ik toch wel toevallig een super kort filmpje tegen van een nog ongekende manier van een courgette klaarmaken. In de lengte doormidden snijden. Dan inkepingen maken maar het bovenste bijeenhouden, zodat de courgette uitwaaiert… dan doppen in ei (of ik deed het in melk) en dan in bloem (en ik deed er ineens wat kruiden bij). Bakken in de pan en… de courgette wordt krokant! Knapperig. en zacht tegelijk. Oh, ik vond het een geweldige uitvinding. Geen courgetteschotel waar je eerst heel wat andere speciale dingen voor moest in huis halen, maar een manier om iets alledaags, eens origineel klaar te maken. Een ‘upgrade’ voor de courgette. En dat gewoon met wat in huis is…
Heb jij een leuke ‘upgrade’ voor iets gewoon gezien of bedacht?
Dag welkom thuis!
Wanneer m’n man na een lange reis weer terugkomt, begint de anticipatie. Want er is toch duidelijk een verschil met of zonder hem in huis. Ik ben blij dat hij het goed stelt, maar het is toch vaak zwaar er ‘alleen’ voor te staan, bijzonder als het lichamelijk zo ook al zwaar is. De gewone dingen vragen zoveel energie. God zij dank krijg ik veel hulp… En zo tellen we de dagen af, tot mijn man weer terug is, tot ik weer wat op adem kan komen, tot ons gewone leven weer hervat. De wieltjes staan al aan het vliegtuig. Manlief is op unieke wijze geportretteerd door onze zoon die ook al aan het aftellen is. Hij mag gaan komen!
Heb jij soms een moment waar je erg naar uitkijkt? Dat de tijd een vóór en na verdeelt?
Dag “God is thuis”,
Want ja, het licht brandt, zie je het? Het licht is aan, in de kathedraal. Dus God is thuis!
Ik vond het zo een hartverwarmend beeld om ’s morgens mee op te staan. Geen haar op m’n hoofd dat als maneblusser met een emmer water daar zou staan, of in paniek zou slagen. Een lichtje, dat is teken dat iemand thuis is. Zoals de Godslamp. Hij is er.
“Ik kom eraan”, riep ik in m’n hart. Ik maak me nog even klaar en dan kom ik van deze thuis hier, naar mijn thuis daar.
Zo dankbaar om die knipoog van Zijn aanwezigheid…
Wanneer ervaarde jij laatst een knipoog van Zijn Aanwezigheid?
Dag meneertje Banaan,
Het begon met een gele kano. Een gele kano uit lego kreeg grappige oogjes en werd zo… meneertje Banaan. Meneertje Banaan reed in de chique Lego technic auto’s van zoonlief en dat was toch wel een hilarisch zicht. Een banaan in een rode Ferrari. Plots moest meneer Banaan groter, en kwam er ook nog een meneer bosbes en een meneer Appel. Tussen al die meesterlijke ‘lego voor volwassenen’ vond ik het stiekem heerlijk om mijn zoon zo te zien genieten en lachen, met zijn grappige antropomorfische stukken fruit.
Heb jij onlangs iets heerlijk kinderlijk gezien, gedaan of meegemaakt?
Dag laagjes liefde,
Toen mijn man op reis was, was het gewone vaak teveel. Maaltijden werden uit de diepvries gekieperde kroketten in een pan, een witte pens en alweer een grote pot appelmoes. De kracht om te koken ontbrak me, en ook dat brak me dat ik als moeder geen betere ‘moeder’ kon zijn in die momenten.
Geweldig was het om tijdens één van die dagen, mijn metekindje aan de deur te krijgen met een plastieken potje met laagjes liefde in een heerlijke lasagna! Niet alleen was het superlekker, dat kattebelletje erboven op deed me helemaal glimlachen. Alle ingrediënten en dan de liefde erbij. Het was zoals het veertje op het eitje van de blije kip.
Een teken van iets handgemaakt, met zorg en liefde.
Heb jij laatst iets gekregen dat je deed glimlachen?