Gladsome Light
“Gladsome Light”, zo heet dit tweeluik van twee werken vol van Licht, geschilderd voor het concert “o gladsome Light” waar ik hier wat over deelde.
Om het Licht te evoceren wou ik niet alleen tinten van wit gebruiken, maar werkelijk warme kleuren, warme geel, oker, terracotta, oranje… zodat het Licht, Gods Licht ook, wordt gezien en ervaren als iets dat niet alleen licht maar ook warmte geeft. Iets waar de gloed van het Licht en de gloed van Zijn Liefde door voelbaar is. En ja, het licht van de Zon bijvoorbeeld, geeft niet alleen licht, het geeft ons ook warmte. Wie wil er zich niet graag installeren in het zonnetje? Dus het kleurgebruik in beide werken willen dat hartverwarmende van het licht verbeelden.
De tinten zijn ook levendig. Ook dat is een bewuste keuze, om het licht nog meer te laten spreken! Er zit een vitaliteit in Licht! Er spreekt leven uit! Geen doodsheid, geen dofheid, maar een leven, ja zelfs, zo kan je zien in de dynamiek van de compositie, bijzonder van de witte lijnen en textuur: er zit beweging in! Het Licht leeft! Het is geen functionele TL-lamp-licht, het is een dynamiek.
In Gladsome Light 1, zie je de dynamiek van twee kanten komen, van boven en onder, toenaderend tot elkaar… Het lijkt wel de mens van onderuit, en God van ‘bovenuit’ die tegelijk net daar ontspruit waar de mens is… Die tegelijk daar in de Geest het leven raakt. Die opspringt! Helder als water! De rest van de compositie is met opzet sober gehouden, om net in te kunnen zoomen op die hartverwarmende ontmoeting, dat opspringen, van het Licht daar, waar God en mens elkaar ontmoeten. Waar ze elkaar net niet, of nog niet raken, maar waar beweging is, naar elkaar toe. Waar de Geest een nieuw begin maakt, en het donkere aan de onderzijde doet vergeten.
Misschien wanneer de mens opstaat en God nadert, dat het Licht helemaal kan ‘aanspringen’… Misschien is die ontmoeting, die ‘bijna’ die nog niet op het doek zichtbaar is, maar die je kan voelen, als het ware de schakelaar…
In dit tweede deel van het tweeluik, Gladsome Light 2, zie je dezelfde elementen terugkomen als bij het eerste. Warme en levendige kleuren, en een dynamiek zowel in de kleuren als in de beweging op het doek. De beweging wordt hier nog extra ‘in de verf gezet’, en ook bewerkt door lagen textuur op het doek aan te brengen.
Het Licht zelf wil helder zijn. In de lichtstraal zelf staan niet teveel andere kleuren. De effecten van dat licht, die zijn wel duidelijk in een warme goud -gele gloed, tot zelfs een passievol rood toe. Dit Licht is geïnspireerd door de stralen die uit het hart van Jezus kwamen. Vandaar dat je het ziet als bijna een overvloed, vanuit een smal vertrekpunt, werkelijk de rest van het doek overspoelend…
En ja, rechts, in dat rood, daar blijft ook licht kleven aan wat misschien pijnlijk is. De pijn van de liefde. Strengen die minder gezwind meevliegen. Licht dat valt over kwetsuren. Maar zo ook een Licht dat helen kan. Dat niet blind is.
Boven die uitmondende stroom van Licht, is een wat frivolere streep van licht te zien. Als een figuur die zweeft. Zou dat de Geest zijn? Die lijkt wel ‘stroomopwaarts’ te zwemmen, naar de Bron van al dat Licht. En met even veel kracht uitwaarts te gaan, naar al waar het Licht over valt. Als een zwierige metgezel, licht tegenover de zwaarte van het blok rechtsonder. Zo worden we uitgenodigd mee in de beweging te stappen, naar de Oorsprong en de Bestemming van al dat Licht, en alles ertussen… Mee glijdend als een kind, als vanzelf… Licht als iets dartel, huppelend, ontwapenend…
